İşte Bana Bir Şey Oldu! Karantinadayım!

Ayfer Küçükkahveci / ayfer@haberinizi.com

Şu an karantinadayım izole edildim. Bir seyahat esnasında bindiğim şehirler arası otobüste kovidli bir hastanın bulunması nedeniyle beni karantinaya aldılar.

Buraya kadar her şey normal gibi değil mi? Sonuçta kovidle yatıp kovidle kalkıyoruz. Bizim başımıza gelmese dahi etrafımızdan insanların Kovid-19 virüsüne yakalandığını duyuyoruz. Hayatımızın bir parçası oldu neredeyse.

Neyse konumuza dönelim. Bana bir mesajla pozitif vakayla temas nedeniyle izolasyona girmem gerektiği bildirildi. Mesajı ilk başta çok ciddiye aldığımı söyleyemem. Öyle ya böylesine önemli bir konu için SMS bilgilendirmesi saçma geldi.  Ertesi gün bir uçak seyahatim de olduğu için konuyu araştırmam gerektiğini düşünerek filyasyon ekibinde çalışan doktor bir arkadaşıma ulaştım. Bana ilk söylediği seyahati unut, mesajda gelen tarihe kadar bulunduğun yerde kalmak zorundasın oldu.

İçinde bulunduğum durum nedeniyle, o an kaldığım yerde bir hafta daha kalmamın mümkün olmadığını söyledim. Doktor arkadaşımın da yönlendirmeleriyle, bir araç bulup yola çıktım.

Yolda giderken beni sağlık müdürlüğünden aradılar. Seyahat edemeyeceğimi, bulunduğum yerde durmamı ve hemen karantinaya girmem gerektiğini söylediler. Bende kendi aracımda tek başıma seyahat ettiğimi akşam üzeri evimde olacağımı, bağlı bulunduğum ilçe sağlık müdürlüğüne başvuracağımı söyledim. Bana bunun mümkün olmadığını aracımı bulunduğum yerde durdurmamı, yönlendirecekleri bir filyasyon ekibiyle gitmemi ve hemen karantinaya girmem gerektiğini söylediler. Bu tartışma sürerken kovidli hastayla 3 gün önce temas ettiğimi hatırlattım. Bu süre zarfında birçok insanla zaten temas halinde olduğumu, alışveriş merkezine gittiğimi ve arkadaşımın evinde kaldığımı söyledim. Şimdi tek başıma evime gidiyor olmamın sakıncasını sordum.

Evet, ben 3 gün önce bindim o otobüse. Ve o 3 gün boyunca belki bin kişinin içerisinde dolaştım. AVM’de yemek yedim. Migros’tan alışveriş yaptım. Ama kendi aracımla, tek başıma evime dönemezmişim. Suç işliyormuşum.

Tamam haklılar, bilinçli davranmamız kurallara uymamız gerekiyor. Ancak beni karantinaya alırken takınılan bu aceleci ve anlamsız tavra ne diyeceğimi bilemedim. Sonuçta 3 gün boyunca her şeyden bi haber dolaştım durdum.

Kovidli hasta bir gün sonra hastaneye gitseydi ben ertesi sabah 300 kişiyle birlikte bir uçakta İstanbul’a uçuyor olacaktım. Sonucum pozitif çıktığı takdirde en az 20 kişi benim durumuma düşecekti. Ama benim tek başıma evime gidiyor olmama tüm sağlık müdürlüklerini harekete geçirdi. Nerdeyse Sağlık Bakanlığı peşime adam takacaktı.

Sistem güzel kurulmuş ve çok güzel işliyor. Hassasiyet çok iyi. Yaşadığım şehrin sağlık müdürlüğünden aradıklarında daha hoş ve açıklayıcı bir tavırla karşılaşmak benim de hoşuma gitti. Ne zaman evimde olacağımı sordular ve gelirken kimseyle temas etmememi rica ettiler. Ben de öyle yaptım ve söylediğim saatte evime gelir gelmez onları aradım. Hemen bir sağlık görevlisi geldi. Aile hekimim her gün arıyor. Jandarma uğrayıp bir şeye ihtiyacımın olup olmadığını soruyor. Açıkçası bu kadar ilgi için insanın kovid olası geliyor. Şaka bir yana beni işimden gücümden eden, seyahatimi iptal ettiren, eve hapseden bu virüse mi kızayım, bana bir şey olmaz mantığıyla hareket eden ve bir otobüs dolusu insanı bu duruma sokan bilinçsiz bir insana mı?

Sağlığım gayet yerinde. Umarım testim negatif çıkacak ve kaldığı yerden hayatıma devam edeceğim. Ben edeceğim de benim kadar şanslı olmayan 151 kişi daha dün bu lanet hastalıktan hayatını kaybetti. Ne olur maskelerinizi çıkarmayın, evet hepimiz çok sıkıldık ama biraz daha dayanmamamız gerekiyor, mecbur kalmadıkça dışarı çıkmayın, kalabalığa karışmayın. Hayatımızı ertelemek zorunda kalıyoruz. Birçok insan işinden gücünden oldu, intihar vakaları arttı. Ekonomi dibi gördü. Daha kötüsü yolda. Keyfimiz için kimseyi riske atma lüksümüz yok.

Bana bir şey olmaz mantığını unutun. Size bir şey olmuyor ama bakın bana bir şey oldu. Benim hayatım bir hafta beklemeye alındı. Pozitif çıktığım takdirde 10 gün daha -o da şansım yaver giderse- evde hapis kalacağım. Bu en iyi senaryo tabi..

Bu virüsü tedbirlere uyarak, aşılanma sürecinin tamamlanmasını bekleyerek, bolca sabır göstererek ve bilinçli hareket ederek yenebiliriz. Yenmeliyiz..